PGR był

O serii

Cisza po człowieku.
Przemysł, który przestał istnieć.

„PGR był” to dokumentalna seria fotograficzna przedstawiająca opuszczone Państwowe Gospodarstwo Rolne w okolicach Wizny na Podlasiu. Czternaście kadrów pokazuje hale, magazyny i wnętrza pozostawione po transformacji ustrojowej — bez rekonstrukcji i bez upiększania.

W okolicach Wizny czas zatrzymał się kilkadziesiąt lat temu. PGR był kiedyś centrum życia: miejscem pracy, źródłem utrzymania i osią lokalnego świata. Potem przyszła transformacja. I cisza.

To, co zostało — hale, w których drzewa wyrastają przez dachy, magazyny z wybitymi luksferami i strażnicza budka z zapadającą się konstrukcją — nie jest ruiną w romantycznym sensie. To zwykłe porzucenie. Bez dramatu, bez ostatniego spojrzenia. Po prostu wyszli i nie wrócili.

Na ścianie jednego z pomieszczeń ktoś napisał sprayem: „Sprzedając innych, nie kupisz sobie lepszej przyszłości, bo ona jest jak karp. Płytka, mulista i ma ości”. Nie wiem, kto to napisał. Ale wiedział, o czym mówi.